czwartek, 28 kwietnia 2011

1.982

Erna się rozpiera na kanapie, szczebiocze freestajlem, podskakuje, wyciąga się i zgina, skubie panieńskim gestem brzeg spódniczki.
O takich jak ona ludzie znający życie mówią, że nie usiedzi w miejscu.
- Mama, - pyta. – a są takie fotele, któje się umią jozkładać?
- Przede wszystkim – zastygam w pozie kaznodziejskiej. –
to się mówi umieją.
- A.
– zasępia się Erna. –
To po co jest słowo umią?
- Nie ma słowa umią.
- A.

Erna zaplata dłonie. Milczy.
Jej układ ust, wyraz twarzy, mała zmarszczka u nasady nosa, ściągnięte policzki, słowem – każdy drobny element mowy ciała z osobna i ogólne wrażenie świadczą o jednym – nie wierzy mi.
Nie dałaby złamanego grosza za właśnie sprzedaną jej wiedzę.

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza